O wiośnie, sałatkach i OCTACH ;-)

Zbliżająca się wiosna powoduje, że moje ciało nagle zaczyna żądać zupełnie innych składników odżywczych. Gęste, zawiesiste zupy tracą na atrakcyjności, rozpływające się w gęstym sosie mięsko nie jest już tak kuszące i nawet duszone na parze brokuły nie cieszą.
Zaczyna mi się chcieć sałatek. Duuużo, najlepiej i na lunch i na obiad :-). Ewentualnie w akompaniamencie jakiejś lekkiej czystej zupy.
A żeby sałatki nie zrobiły się nudne, by używając nawet tych samych składników osiągnąć inny efekt smakowy, warto poświęcić trochę uwagi dressingom. A zwłaszcza octom, które odgrywają niesamowitą rolę w zaspokajaniu wyrafinowanych potrzeb moich kubków smakowych ;-).

octy

„Moje” octy (od lewej): ryżowy, balsamiczny z dzikimi jagodami, biały balsamiczny, zwykły balsamiczny, jabłkowy, truskawkowy, malinowy, z białego wina.

Stosowany w małych ilościach ocet pobudza apetyt, nadając potrawom lekko kwaskowy smak. Powstaje w wyniku fermentacji octowej alkoholu, bądź to spirytusu, który daje najpopularniejszy chyba w Polsce ocet spirytusowy, bądź też wina, w rezultacie którego powstaje ocet winny.
Octu spirytusowego w kuchni nie używam. W ogóle. Nawet do odkamieniania garnków ;-). Continue reading O wiośnie, sałatkach i OCTACH 😉

Bok choy i kiełki fasolki mung

Hurra! Udało mi sie nabyć piękną azjatycką zieleninkę :). Oczywiście nie w Polsce.. Tak więc kilka słów o bok choy i kiełkach fasolki mung.

Bok Choy (Brassica rapa)

bok_choy_1.JPGBok choy (z tego co mi wiadomo to warzywko nie doczekało się jeszcze polskiej nazwy i pewnie szybko jej nie uzyska 😉 jest jednym z podstawowych warzyw w kuchni indonezyjskiej, ale również chińskiej i innych krajów tego regionu. Należy do rodziny kapustnych. Ma jasnokremowe, długie i wąskie chrupiące łodygi zakończone wielkimi żywo-zielonymi liśćmi. W odróżnieniu od kapust znanych w kuchni europejskiej jej głowa jest mniej zwarta i właściwie ‘pusta’ w środku. Widoczne na zdjęciu liście to wszystko – wewnątrz nie ukrywają się żadne małe łodyżki ;).
Świeża jest bardzo podobna w smaku do kapusty pekińskiej (takiej o zielonych, ani już pożółkłych liściach), ale znacznie ostrzejsza. Po podsmażeniu robi się lekko słodkawa.

Dutch – paksoi
English – bok choy, Chinese white cabbage, Chinese mustard cabbage ( i jeszcze kilka innych nazw)
Indonesian – pak choy, baak choi

Kiełki fasolki mung (Vigna radiata)

Continue reading Bok choy i kiełki fasolki mung

Mleko kokosowe; indonezyjski sos sojowy

Dziś napiszę o dwóch płynnych :happy_tb: składnikach, które mają bardzo częste zastosowanie przy przyrządzaniu potraw kuchni indonezyjskiej.

Mleko kokosowe

coconut-milk.JPGNajpierw chciałabym wyjaśnić pewne istotne nieporozumienie, co do tego czym jest i jak wygląda mleko kokosowe. Płyn, który można znaleźć wewnątrz orzecha kokosowego (przeźroczysty, o intensywnym kokosowym smaku) to woda kokosowa. Natomiast mleko kokosowe powstaje po wymieszaniu bardzo drobniutko zmielonej kopry (miąższu orzecha kokosowego) z ciepłą wodą. I dlatego prawdziwe mleko kokosowe wygląda dokładnie tak, jak na zdjęciu obok 🙂 – bielutkie, gęste, o kremowej konsystencji.
W kuchni indonezyjskiej mleko kokosowe jest podstawa dla wszelakiego rodzaju curries (mięsnych i warzywnych), dodawane jest do ryżu, sosów i deserów.
Obecnie mleko kokosowe jest powszechnie dostępne i to zazwyczaj można wybierać spośród kilku marek. Na co więc zwrócić uwagę przy zakupie?

  • jak najmniej dodatków konserwujących (co oznacza niestety droższe marki)
  • po otwarciu puszki na wierzchu powinien być gruby kremowy kożuch, a pod nim chudsze mleko

Continue reading Mleko kokosowe; indonezyjski sos sojowy

Tamarynd i trassi

Kolejne dwa ‘dodatki’ często używane w kuchni indonezyjskiej. Pierwszy z nich – tamarynd – można już dostać w Polsce. Trudno osiągalny jest natomiast drugi ze składników, a jest on niezbędny w wielu przepisach i nie ma możliwości zastąpienia go żadnym innym produktem.

Tamarynd (Tamarindus indica)

tamarind.JPGDrzewo tamaryndowca, chociaż pochodzi z Afryki Wschodniej, jest powszechnie uprawiane w Indonezji i Malezji. Jego arabska nazwa tamr hindi znaczy indyjski daktyl mimo, że rośliny te nie są ze sobą spokrewnione. Owoce tamaryndowca to szaro-brazowe długie nasiona wypełnione ciemno-brązową papką (niezbyt apetycznie wyglądającą :tongue2_tb: ). Papka ta ma słodko-kwaśny smak z nutą karmelu. Miesza się ją z bardzo gorącą wodą by otrzymać jasno-brązowy, gęsty ekstrakt, który dodaje się do curries, potrawek czy zup.

Dutch – Tamarinde
English – Tamarind
Indonesian – Asam Jawa

Trassi/Pasta z suszonych krewetek

Continue reading Tamarynd i trassi

Ryż

Ryż to w kuchni indonezyjskiej podstawa. Jada się go niezależnie od pory dnia, osobno i w połączeniu z różnymi składnikami. Tworzy się też całe posiłki, w których kilka (nawet –naście) potraw jest uzupełnieniem dla wielkiej miski świeżo ugotowanego ryżu.
Oczywiście w użyciu są dziesiątki różnych odmian, ale najczęściej spotykane to te o słodkawym aromacie, delikatnym smaku i długich ziarnach. Właściwie ugotowany jest ‘puszysty’ i nie lepi się, a ziarna jedynie delikatnie przywierają do siebie. Świetnie ‘wchłania’ sosy i nadaje się zarówno do sałatek, jak i smażenia. rice.JPG
Najbardziej popularna odmiana poza Indonezją to ryż jaśminowy (można go nawet kupić w Polsce i wcale nie jest bardzo drogi; niecałe 10 zł/kg 😉 . Najlepszy jest importowany z Tajlandii i taki można u nas również dostać. Jego nazwa wiąże się nie tyle z kwiatem, lecz łagodnym lekko kwiatowym zapachem.

Podstawowy przepis na gotowany ryż (na 2 osoby)
1 filiżanka ryżu jaśminowego (ok. 200 gram)
1 ¼ filiżanki wody

Continue reading Ryż