« ŚwidnicaBieżące lektury ;) »

Kościół Pokoju w Świdnicy

Dnia: 6. October 2007 | Tags: , ,

dzwonnica_kp_s.JPGKościół Pokoju w Świdnicy to jeden z dwóch, obok Jaworskiego, tego typu obiektów na Dolnym Śląsku. O historii i warunkach, w jakich powstały te świątynie już pisałam, tak więc tu skupię się na cechach specyficznych dla tej konkretnej budowli.
Pierwsze nabożeństwo w świdnickiej świątyni miało miejsce w połowie 1657 r., w 10 miesięcy po rozpoczęciu budowy. Autorem projektu był Albrecht von Sabisch.
Kościół ten założono na planie zbliżonym do krzyża greckiego z trójnawowym bazylikowym korpusem i również trójnawowym bazylikowym transeptem. Świątynia ma 44 m długości i 30,5 m szerokości. Od wschodu dobudowano pięcioboczna zakrystię, przez którą obecnie wchodzi się do wnętrza. W późniejszych latach dobudowano również od zachodu Halę Zmarłych, od południa Halę Ślubów i od północy Halę Polową.
Na łącznej powierzchni 1090 m2 mogło się zmieścić 7500 osób (!) (z czego 3000 na miejscach siedzących). Było to możliwe dzięki dwóm poziomom empor, między emporom oraz lożom dla wybitnych rodów śląskich i cechów świdnickich. Najpiękniejsza loża należała do rodziny Hochbergów (hrabia Hans Heinrich I von Hochberg ofiarował ze swoich lasów 2 tysiące dębów jako materiał budulcowy dla kościoła) i znajduje się tuż nad Halą Ślubów. Jej okna są przeszklone a na balustradzie znajdują się herby Hochbergów i Reussów oraz tablica pamiątkowa.
tyl_kp_s.JPGPodobnie jak w Jaworze kasetonowy strop pokryty jest malowidłami (choć tu przeważa kolorystyka rdzawo-brązowa), a na przedpiersiach empor umieszczone są płyciny z obrazami o symbolicznej treści. Ciekawym detalem imponującej rozmiarami i przepychem ambony jest … klepsydra, która w XIX w. odmierzała długość trwania kazań.
Niestety nie mam żadnych zdjęć z wnętrza ponieważ w obecnej chwili fotografowanie tam nie jest dozwolone :sad_tb: .
W 1992 roku rozpoczęto zakrojone na olbrzymią skalę prace historyczne i konserwatorskie. Przeprowadzono szczegółową inwentaryzację budowli, po czym zabrano się za restaurację, zaczynając od szkieletowej konstrukcji i dachów. W obecnej chwili zewnętrzna część budowli jest praktycznie odnowiona, natomiast wewnątrz nadal pozostało wiele do zrobienia.
Poniższe zdjęcia pokazują cechy charakterystyczne konstrukcji szachulcowej:

Dodatkową ‘atrakcją’ jest zachowany kompleks budynków przykościelnych, na które składają się dzwonnica (na 1. zdjęciu od góry), dom stróża, dawna ewangelicka szkoła łacińska, dom kaznodziejów oraz cmentarz. Ten ostatni jest miejscem… niesamowitym. Można tu zobaczyć nagrobki barokowe, klasycystyczne, grobowce XIX-wieczne. Położone pośród potężnych cisów i dębów, w cienistych alejkach, często otoczone ogrodzeniami kutymi w żelazie. I choć większość tych ostatnich prawie się sypie, przeżarta przez rdzę, to nadal można podziwiać kunszt dawnych rzemieślników:

Kilkanaście dodatkowych zdjęć nagrobków można też zobaczyć w mojej galerii.
Obydwa kościoły Pokoju, w grudniu 2001 roku, zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy :)



Trackback URI | RSS komentarzy

Dodaj swój komentarz

Możesz używać takie znaczniki XHTML jak: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>